Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm
Başvuru no 2013/4051 · 21 Nisan 2016
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm |
| Başvuru no | 2013/4051 |
| Karar tarihi | 21 Nisan 2016 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 28, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 120 ve 4811 sayılı Kanun m. 3 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda 2000 yılı 7-9 dönemi geçici vergiye ilişkin kesinleşen yargı kararı üzerine 2577 sayılı Kanun'un 28. maddesinin (5) numaralı fıkrasına istinaden düzenlenen ve Mahkeme kararına göre hesaplanan gecikme faizine ilişkin 2 No.lu İhbarname'ye karşı açılan dava İstanbul 6. Vergi Mahkemesi tarafından reddedilmiş ve karar Danıştay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Başvurucu, davaya konu edilen tutarın yasa uyarınca tahsilinden vazgeçildiğini, dolayısıyla cebren tahsilinin hukuka aykırı olduğunu nitekim mahsup süresi geçtiğinden vergi ziyaı cezasının tahsilinden vazgeçildiği yönünde Danıştay Dördüncü Dairesinin kararının olduğunu ileri sürmüşse de Danıştay kararının vergi ziyaı cezasına ilişkin olduğu (bkz. § 20), gecikme faizine ilişkin olmadığı ve başvurucunun iddialarının da Derece Mahkemesinin delilleri değerlendirmesinde ve yorumlamasında isabet bulunmadığına, esas itibarıyla yargılamanın sonucuna ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. 30. Başvurucu, karşı tarafın sunduğu deliller ve görüşler hakkında bilgi sahibi olamadığına, kendi delillerini ve iddialarını sunma olanağı bulamadığına, karşı tarafça sunulan delillere ve iddialara etkili bir şekilde itiraz etme fırsatı bulamadığına ilişkin bir bilgi ya da kanıt sunmadığı gibi Mahkemenin kararında bariz takdir hatası veya açık keyfîlik oluşturan herhangi bir durum da tespit edilmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.