İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Anayasa Mahkemesi İkinci Bölüm

Başvuru no 2013/6819 · 21 Nisan 2016

Künye

MahkemeAnayasa Mahkemesi İkinci Bölüm
Başvuru no2013/6819
Karar tarihi21 Nisan 2016

Konu

Bu kararda Anayasa m. 36, 5233 sayılı Kanun m. 2 ve Anayasa m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Somut başvuru bakımından başvurucuların 27/7/2005 tarihinde Komisyona başvurduğu, Komisyonun 30/5/2007 tarihli kararıyla başvurunun reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Başvuruya konu yargılama süreci incelendiğinde ise Komisyon tarafından başvurucuların taleplerinin reddi sonrasında 15/8/2007 tarihinde dava dilekçesinin Diyarbakır İdare Mahkemesine gönderilmek üzere Batman Asliye Hukuk Mahkemesine sunulması suretiyle dava sürecinin başladığı, Diyarbakır İdare Mahkemesinin 20/11/2008 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiği, davacılar tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onbeşinci Dairesinin 5/6/2013 tarihli ilamı ile hükmün onandığı anlaşılmaktadır. 46. Sonuç olarak idari makamlar ile yargılamada geçen ve makul sürede yargılanma hakkı kapsamında dikkate alınması gereken toplam sürenin yaklaşık 7 yıl 11 ay olduğu, bu sürelerin yaklaşık 5 yıl 10 ayının yargılama aşamasında geçtiği, açıkça dava sürecinin uzun sürmesinden de şikâyet eden başvurucuların tutumlarının yargılamanın uzamasına özellikle bir etkisi olduğunun tespit edilmediği anlaşılmaktadır. 47. Somut başvuruya bir bütün olarak bakıldığında başvurunun karara bağlanma süresi toplamda sekiz yılın altında gerçekleşmiş ise de yaklaşık 5 yıl 10 aylık yargılama süresinde makul olmayan bir gecikmenin olduğu sonucuna varılmıştır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.