Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1971/55 E., 1972/60 K. · 19 Aralık 1972
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1971/55 |
| Karar no | 1972/60 |
| Karar tarihi | 19 Aralık 1972 |
Konu
Bu kararda 44 sayılı Kanun m. 26, Anayasa m. 34 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 266 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Demek ki resmî sıfatını haiz bur memurun ifa ettiği vazifeden veya gördüğü kamu hizmetinden dolayı şeref veya şöhretine veya vakar ve haysiyetine maddei mahsusa tayin ve isnat ederek umuma neşir veya teşhir olunmuş yazı veya resim veya sair neşir vasıtalariyle taarruz ve hakarette bulunulması bir de hakaret suçunun memurun gıyabında alenen işlenmesi hallerinde, bu haller 266. maddenin 1490 sayılı Kanunla değişmeden önceki metni kapsamına girmediği için, suçu işleyen isnat ettiği eylemin doğruluğunu kanıtlamak istediğinde istemin kabul edilmesi zorunlu idi. Böylece Türk Ceza Kanununun sözü edilen kurallariyle öngörülen bu olanak, o çerçeve içinde, Anayasa'nın ispat hakkına ilişkin 34. maddesindeki (Kamu görev ve hizmetinde bulunanlara karşı, bu görev ve hizmetin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılan isnatlardan dolayı açılan hakaret dâvalarında sanık isnadın doğruluğunu ispat hakkına sahiptir.) İlkesine uygun düşüyordu.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 44 sayılı Kanun m. 26
- Anayasa m. 34
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 266
- 44 sayılı Kanun m. 25
- Anayasa m. 12
- 1490 sayılı Kanun m. 7
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 480
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 7
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 481
- 144 sayılı Kanun m. 1
- Anayasa m. 67
- 44 sayılı Kanun m. 21
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.