Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1994/52 E., 1994/47 K. · 4 Temmuz 1994
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1994/52 |
| Karar no | 1994/47 |
| Karar tarihi | 4 Temmuz 1994 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 352/A, 647 sayılı Kanun m. 4 ve Anayasa m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İtiraz konusu İcra İflas Yasası'nın 352/a maddesindeki kural hakkında Anayasa'ya aykırılık savı ile daha önce Anayasa Mahkemesi'ne başvuruda bulunulmuş ve bu itiraz yerinde görülmiyerek 11.3.1986 günlü, Esas 1985/32, Karar 1986/9 sayılı karar ile esastan red edilmiş, Anayasa Mahkemesi'nin bu kararı da 9.5.1986 günlü, 19102 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmıştır. Anayasa'nın 152. maddesinin ve 2949 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 28. maddesinin son fıkralarında, Anayasa Mahkemesi'nin işin esasına girerek verdiği red kararının Resmî Gazete'de yayımlanmasından sonra on yıl geçmedikçe aynı yasa hükmünün Anayasa'ya aykırılığı savıyla yeniden başvuruda bulunulamayacağı öngörülmektedir. Aynı kural hakkında yeni bir başvurunun yapılabilmesi için, önceki kararın Resmî Gazete'de yayımlandığı 9.5.1986 gününden itibaren geçmesi zorunlu on yıllık süre henüz geçmemiştir. On yıl geçmeden aynı kural hakkında Anayasa'ya uygunluk denetiminin yapılması olanaksızdır. Bu nedenle Mahkeme'nin, itiraz başvurusunun yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 352/A
- 647 sayılı Kanun m. 4
- Anayasa m. 10
- Anayasa m. 38
- 2949 sayılı Kanun m. 28
- 3222 sayılı Kanun m. 44
- Anayasa m. 152
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.