Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2014/124 E., 2015/24 K. · 5 Mart 2015
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2014/124 |
| Karar no | 2015/24 |
| Karar tarihi | 5 Mart 2015 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 179, Anayasa m. 2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 48 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hukuk devleti ilkesi ve ceza hukukunun temel ilkeleri arasında yer alan “aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz (ne bis in idem)” ilkesi gereğince, kişi aynı eylem nedeniyle birden fazla yargılanamaz ve cezalandırılamaz. Ancak, bu ilke mutlak olmayıp, konu bakımından birbirine benzeseler dahi, korunan hukuki yararı, unsurları, amacı ve neticesi farklı olması nedeniyle aynı fiilin ayrı hukuk disiplinleri kapsamında farklı şekillerde mütalaa edilmesi mümkündür. Bir fiilin söz konusu hukuk disiplinlerinin öngördüğü farklı yaptırımlarla cezalandırılması hukuk devleti ve “aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz” ilkesine aykırılık teşkil etmez. Bu nedenle almış oldukları 1.00 promilin üzerindeki alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde olmalarına rağmen araç kullanan sürücülerin, idari para cezası yanında, ayrıca ceza yaptırımıyla da cezalandırılmalarını öngören kuralın Anayasa’ya aykırı bir yönü bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 179
- Anayasa m. 2
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 48
- Anayasa m. 5
- Anayasa m. 12
- 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu m. 48
- 6487 sayılı Kanun m. 19
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 15
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 75
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 6
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 2
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 48
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.