Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1991/39 E., 1991/39 K. · 24 Ekim 1991
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1991/39 |
| Karar no | 1991/39 |
| Karar tarihi | 24 Ekim 1991 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 360, Anayasa m. 38 ve Anayasa m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa'nın 38. maddesinde suç ve cezaların yasallığı ilkesi öngörülmüştür. Yasakoyucunun ceza alanında yasama yetkisini kullanırken Anayasa'nın temel ilkelerine ve ceza hukukunun ana kurallarına bağlı kalmak koşuluyla, toplumda belli eylemlerin suç sayılıp sayılmaması, suç sayılırsa hangi tür ve ölçüdeki ceza yaptırımıyla karşılanmaları gerektiği, hangi durum ve davranışların ağırlaştırıcı ya da hafifletici öğe olarak kabul edileceği konularında takdir yetkisine elatılamaz. İptali istenen Yasa kuralı uyarınca kaçakçılığa teşebbüs nedeniyle hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilmesi durumunda, para cezasının tutarının hesabında hapis cezasının her bir günü için sanayi sektörü için belirlenen yürürlükteki asgarî ücretin bir aylık tutarının yarısı esas alınacağından kişiye suç işlediği zaman o suç için öngörülen ceza suç gününden önce belirgindir. Bu düzenlemede cezaların yasallığı ilkesine ve Anayasa'nın 38. maddesine aykırı bir yön görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 360
- Anayasa m. 38
- Anayasa m. 10
- Anayasa m. 2
- 3505 sayılı Kanun m. 9
- 647 sayılı Kanun m. 4
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 358
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 376
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 345
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 349
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 351
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.