Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1997/19 E., 1997/66 K. · 23 Ekim 1997
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1997/19 |
| Karar no | 1997/66 |
| Karar tarihi | 23 Ekim 1997 |
Konu
Bu kararda 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 25, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 26 ve Anayasa m. 9 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa'nın 38. maddesinin sekizinci fıkrasında, idareye kişi özgürlüklerinin kısıtlanması dışında idarî yaptırımlar uygulama yetkisi dolaylı bir biçimde tanınmaktadır. Bu çerçevede ve ceza hukukunun genel ilkelerine uygun olmak koşuluyla, toplumsal gereksinimlere göre, bir suç ve yaptırımını kaldırmak, değiştirmek ya da yenisini öngörmek yasakoyucunun takdir alanında kalmaktadır. Para cezalarına ilişkin olarak, yargı ve yürütme arasındaki yetki sınırlarının belirlenmesinde, tek başına ceza miktarının ölçüt olarak kullanılması yeterli görülmemektedir. Türk Ceza Kanunu'ndaki kimi para cezalarının az veya yetersiz olması, bunların yargısal niteliğini etkilemediği gibi, vergi yasalarındaki kimi para cezalarının çok yüksek olması da bu cezaların idarî niteliğini değiştirmez. Öte yandan bu tür cezalara ilişkin idarî kararlar, yargı denetimi kapsamı dışında da kalmamaktadırlar. Bu nedenlerle, dava konusu kurallar Anayasa'nın 9. ve 38. maddelerine aykırılık oluşturmamaktadırlar.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 25
- 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 26
- Anayasa m. 9
- Anayasa m. 28
- Anayasa m. 38
- 4226 sayılı Kanun m. 2
- 4226 sayılı Kanun m. 3
- 4226 sayılı Kanun m. 1
- 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 11
- Anayasa m. 26
- Anayasa m. 27
- 2949 sayılı Kanun m. 29
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.