Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1963/198 E., 1965/1 K. · 5 Ocak 1965
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1963/198 |
| Karar no | 1965/1 |
| Karar tarihi | 5 Ocak 1965 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 42, Anayasa m. 2 ve 442 sayılı Kanun m. 15 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahallî nitelik taşıyan hizmetlerin giderlerinin o yerde oturan kişi tarafından karşılanması maliye biliminin kabul ettiği bir ilkedir. Bu hizmetlerin giderlerinin tümünü genel kamu gelirleri ile karşılamak ve doğrudan doğruya Devlete yüklemek mümkün olmayınca mahallî Ödeme gücü de gözönüne alınarak o yerde oturanlara bir çalışma yükümü yüklemek, kamu oyunun zorunlu çalışma saymayacağı bir vatan yükümü niteliğini alır. Şehir ve kasabalarda oturan yurttaşlara da, o şehir ve kasabaların kamu hizmetlerini karşılamak için belediye için belediye vergi ve resimleri yükletilmiş olması bakımından köylü ve şehirli yurttaşlar arasında bir eşitlik sağlanmış olduğunu kabul etmek gerekir. Kanunun imece hakkında koymuş olduğu hüküm, çok kısa ve hasta ve malûl yurttaşların genç ve yaşlıların bir ayrım gözetilmeksizin çalıştırılmalarına elverişli bulunmakta ise de tatbikatta ancak bedenle çalışabilecek olanların bu ödeve bağlı tutulması tabiî bulunduğu gibi kanunların daha üstün esas ve hükümlerle düzenlenmesi kanun koyucuya düşen bir yasama görevi olması yönünden kanun hükmünün kısalığı Anayasa'ya bir aykırılık sayılamaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 42
- Anayasa m. 2
- 442 sayılı Kanun m. 15
- Anayasa m. 12
- 442 sayılı Kanun m. 16
- Anayasa m. 43
- Anayasa m. 61
- 442 sayılı Kanun m. 50
- 442 sayılı Kanun m. 51
- 442 sayılı Kanun m. 12
- 442 sayılı Kanun m. 13
- 442 sayılı Kanun m. 14
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.