Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2011/3 E., 2012/153 K. · 18 Ekim 2012
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2011/3 |
| Karar no | 2012/153 |
| Karar tarihi | 18 Ekim 2012 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 2, Anayasa m. 10 ve 5021 sayılı Kanun Geçici Madde 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İtiraz konusu kuralda bahsedilen Vakfın sermayesinin % 50'si Banka tarafından karşılanmıştır ve yöneticileri aynı zamanda Türkiye İmar Bankası T.A.Ş.'nin de üst düzey yöneticileridir. Kanun koyucu, Banka yöneticilerinin işlemleri nedeniyle Bankanın içinin boşaltıldığını ve mevduat sahiplerinin bu nedenle mağdur olduğunu düşünerek bu düzenlemeyi yapmıştır. Düzenleme bu şekliyle iyi niyetli hesap sahiplerini dikkate almış, güvence kapsamında olmamasına rağmen Bankanın yöneticileri ve onların yönetiminde bulundukları vakıf hesabı dışında tüm ticari ya da diğer kuruluş mevduatı sahiplerinin hesaplarındaki tutarların ödenmesini öngörmüştür. Banka yöneticileri ile kusurdan sorumlu olmayan diğer hesap sahipleri arasında ayırım yapılması haklı bir nedene dayandığından eşitlik ilkesinin ihlal edildiğinden söz edilemez. Kaldı ki, hukukun genel ilkeleri gereğince de kimse kendi kusuruna dayanarak bir hak iddiasında bulunamaz ve hukuk devletinde bir hakkın kötüye kullanılması koruma göremez.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 10
- 5021 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- Anayasa m. 60
- 4389 sayılı Kanun m. 14
- 4969 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- Anayasa m. 5
- 4389 sayılı Kanun m. 15
- Anayasa m. 36
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Geçici Madde 20
- 5201 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- Anayasa m. 35
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.