İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Anayasa Mahkemesi Genel Kurul

1980/22 E., 1980/18 K. · 13 Mart 1980

Künye

MahkemeAnayasa Mahkemesi Genel Kurul
Esas no1980/22
Karar no1980/18
Karar tarihi13 Mart 1980

Konu

Bu kararda 1632 sayılı Kanun m. 91, Anayasa m. 2 ve Anayasa m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Askerî Ceza Yasasının 15/1. maddesi uyarınca, öldürülenin "nöbetçi" sayılabilmesi için, silâhlı olarak bir yere konulması ve belirli bir yönergesi (talimatı) bulunması gerekmekte, "silâhlı" sayılabilmesi için de anılan yasanın 11. maddesine göre hizmetin gereği olan silahı taşıması ya da silâhının başında, bir üstün komutası ve gözetimiyle hizmete başlamış olması zorunlu bulunmaktadır. Olayda bu koşulların hiçbiri gerçekleşmiş değildir. Böyle olunca öldürülenin Askerî Ceza Yasasının 27/6/1932 günlü, 2034 sayılı Yasa ile değişik 106. maddesindeki anlamda "nöbetçi" niteliğini taşımadığı ortaya çıkmaktadır; kendisine koğuş nöbeti tutturulması, bu hüküm yönünden "nöbetçi" sayılması için yeterli değildir. Sonuç olarak, kararın önceki bölümünde belirtilen Türk Silâhlı Kuvvetleri iç Hizmet Yasası ile Türk Silâhlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği'nin öngördüğü "nöbet hizmetleri, nöbetçi, koğuş nöbetçi onbaşısının vazifesi" başlıklı maddeleriyle Askeri Ceza Yasasının ilgili 13., 15. ve 106. maddelerinin açıklığı karşısında silahsız olarak görev yaptırılan koğuş nöbetçisini, koğuştaki erin buyuranı ya da üstü saymak olanaksızdır. Suçtan zarar gören asker kişi, buyuran ya da üst olmayınca bakılmakta olan davada sanık hakkında Askerî Ceza Yasasının 91/4. maddesi uygulanamaz.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.