Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2002/94 E., 2004/45 K. · 31 Mart 2004
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2002/94 |
| Karar no | 2004/45 |
| Karar tarihi | 31 Mart 2004 |
Konu
Bu kararda 647 sayılı Kanun m. 4, 5680 sayılı Kanun m. 16 ve Anayasa m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hukuk devletinde, kuşkusuz, ceza siyasetinin gereği olarak yasakoyucu, Anayasa'nın ve Ceza Hukukunun temel ilkelerine bağlı olmak koşuluyla, cezalandırmada güdülen amacı da gözeterek hangi eylemlerin suç sayılacağını ve bunlara verilecek cezanın türü ve miktarı ile artırım ve indirim nedenleri ve oranları ya da bireyselleştirme şekil ve şartları öngörebilir. İtiraz konusu kuralda öngörülen yazı işleri müdürünün sorumluluğu, Basın Kanunu'nun 16. maddesinden doğan özel ve istisnai bir sorumluluktur. Yayın faaliyetinin taşıdığı özellikler dolayısıyla, kusura dayalı genel ceza sorumluluğundan farklı bir düzenlemeye gereksinim duyan yasakoyucunun, cezanın bireyselleştirilmesi ile ilgili farklı kurallar getirmesi ve bu bağlamda sorumlu yazı işleri müdürleri hakkında hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesinde 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesinin birinci bendinde belirtilen miktarın aşağı haddinin esas alınacağını öngörmesi de yukarıda belirtilen takdir yetkisinin içindedir. Öte yandan, herhangi bir suçun faili ile eser sahibinin ve sorumlu yazı işleri müdürlerinin hukuksal durumlarının birbirinden farklı bulunduğu da kuşkusuzdur. Açıklanan nedenlerle, kural Anayasa'nın hukuk devleti ve eşitlik ilkelerine aykırı değildir. İtirazın reddi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 647 sayılı Kanun m. 4
- 5680 sayılı Kanun m. 16
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 10
- 5187 sayılı Kanun m. 16
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.