Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2005/56 E., 2009/94 K. · 25 Haziran 2009
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2005/56 |
| Karar no | 2009/94 |
| Karar tarihi | 25 Haziran 2009 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 2, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 176 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 175 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Nafaka talep edilen eşin kusursuz da olsa nafaka ödemekle yükümlü kılınması, yoksulluk nafakasının tazminat ya da cezadan farklı bir nitelik taşıdığını göstermektedir. Yoksulluk nafakasının amacı hiçbir zaman nafaka alacaklısını zenginleştirmek değildir. Yoksulluk nafakasıyla, boşanma sonucunda yoksulluk içine düşen eşin asgari yaşam gereksinimlerinin karşılanması düşünülmüştür. Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep eden eşin boşanma nedeniyle yoksulluğa düşecek olmasının yanı sıra, nafaka talep edilen eşin de nafaka ödeyebilecek ekonomik gücünün bulunması, diğer bir ifadeyle kendi kusurundan kaynaklanmamak koşuluyla yoksul olmaması gerekmektedir. Bu açıdan bakıldığında, yoksulluk nafakasının sosyal ve ahlâki düşüncelere dayanması özelliği, sadece nafaka talep eden tarafa nafaka verilmesinde değil, aynı zamanda nafaka talep edilen tarafın nafaka ödeyebilecek ekonomik gücünün bulunması koşulunda da kendisini göstermektedir. Bu nedenle, nafaka borçlusunun kendi kusuru bulunmaksızın yoksulluğa düşmesi halinde, hâkim Yasa metninde açıkça belirtilmese dahi Türk Medenî Kanunu'nun 1. maddesine göre yoksulluk nafakasının koşulları ve kabul ediliş amacını göz önünde bulundurarak, nafakanın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 176. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince tamamen kaldırılmasına da karar verebilecektir …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 2
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 176
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 175
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 1
- Anayasa m. 5
- 2949 sayılı Kanun m. 28
- 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi (mülga) m. 145
- Anayasa m. 152
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 4
- Anayasa m. 41
- 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi (mülga) m. 176
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 233
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.