Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2020/27 E., 2020/52 K. · 24 Eylül 2020
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2020/27 |
| Karar no | 2020/52 |
| Karar tarihi | 24 Eylül 2020 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 2, 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 23 ve 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 43 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Belediye başkanının, idari yargıya başvurabileceği meclis kararları onun, hukuka aykırı olduğunu değerlendirdiği kararlardır. Belediye halkı üzerinde etki ve sonuçlarını doğuracak olan, fakat öte yandan kararın alınma sürecinde de bizzat bulunan veya bu süreç hakkında yakinen bilgi sahibi olan belediye başkanı tarafından hukuka aykırı olduğuna dair birtakım gerekçeler ileri sürülen söz konusu kararların hukuka uygun olup olmadığının yargı mercilerince denetlenmesinin sağlanmasının idarenin hukuka bağlılığını gerçekleştirmeye ve böylece bireylerin hak ve özgürlükleri ile toplum menfaatinin korunmasına hizmet edeceği açıktır. Dolayısıyla kuralın kamu yararı amacına yönelik olmadığı söylenemez. 14. Kuralda, normal koşullarda yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak belediye tüzel kişiliğini temsil etme görev ve yetkisi de bulunan belediye başkanı tarafından belirli nitelikteki belediye meclisi kararları aleyhine kullanılacak bir başvuru (dava) yolu öngörülmektedir. Yukarıda belirtilen kamu yararı amacına yönelik olarak söz konusu dava yolunu öngören kanun koyucunun bu amaçla bağdaşmayacak şekilde, belediye başkanının belediye tüzel kişiliğinin temsilcisi olmasından ötürü davacı ve davalı sıfatlarının birleşmesi nedeniyle işlevsiz hâle gelecek ve dolayısıyla herhangi bir sonuç elde edilemeyecek bir mekanizma getirmeyi hedeflediği savunulamaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.