Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1977/130 E., 1978/13 K. · 14 Şubat 1978
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1977/130 |
| Karar no | 1978/13 |
| Karar tarihi | 14 Şubat 1978 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 138, Anayasa m. 32 ve Anayasa m. 12 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öyleyse, asker kişi ya da asker olmayan herhangi bir kimse tarafından işlenen suçun askerî bir yararı ihlâl etmediği, dolayısıyla askersel nitelikten yoksun bulunduğu belirgin ise bu suçun genel kurallara bağlı genel nitelikte bir suç olarak kabul edilmesi gerekecek, Askeri Ceza Kanununda açıkça yer verilmiş olması bile askerî suç sayılmasına yetmeyecektir. Devletin Askerî Kuvvetlerini tahkir ve tezyif suçunu belirleyen öğeler gözönünde tutulduğunda, bu suçun, askerî suçu oluşturan niteliklerden yoksun bulunduğu kolaylıkla anlaşılmaktadır. Gerçekten "Tahkir", aşağılamak, aşağı görmek, "tezyif" ise küçültmek, saygıda eksiklik göstermek demektir. Türk Ceza Kanununun 159. maddesinde ki "tahkir" ve "tezyif" sözcüklerinin de bu maddede sayılan varlıkların aşağılanmasını, aşağı görülmesini, bu varlıklara karşı saygı eksikliğini, gösterilmesi gereken saygı görevinin bozulmasını, ortak saygı duygusunun incitilmesini suç saymak amacı ile kullanıldığında kuşku yoktur. Bu suçun belirtilen temel nitelikleri ise askerî yararların ihlâl edilmesiyle doğrudan doğruya bir ilgisi bulunmadığını göstermektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 138
- Anayasa m. 32
- Anayasa m. 12
- 353 sayılı Kanun m. 11
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 159
- 353 sayılı Kanun m. 95
- 353 sayılı Kanun m. 8
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 160
- Anayasa m. 151
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 6
- 211 sayılı Kanun m. 14
- 211 sayılı Kanun m. 115
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.