Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2007/77 E., 2010/50 K. · 24 Mart 2010
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2007/77 |
| Karar no | 2010/50 |
| Karar tarihi | 24 Mart 2010 |
Konu
Bu kararda 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 124, Anayasa m. 2 ve Anayasa m. 11 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu, 5411 sayılı Yasa ve ilgili diğer mevzuat ile verilen yetkiler çerçevesinde, tasarruf sahiplerinin hak ve menfaatlerinin korunması, mevduatın ve katılım fonlarının sigorta edilmesi, Fon bankalarının yönetilmesi, malî bünyelerinin güçlendirilmesi, yeniden yapılandırılması, devri, birleştirilmesi, satışı, tasfiyesi, Fon alacaklarının takip ve tahsili işlemlerinin yürütülmesi ve sonuçlandırılması, Fon varlık ve kaynaklarının idare edilmesi ile Yasa ile verilen diğer görevlerin yerine getirilmesi amacıyla kurulan, kamu tüzel kişiliği olan, idarî ve malî özerkliğe sahip bir kuruluştur. Bankacılık sektörünün önemli bir parçası olan, genel bütçeden doğrudan aktarılan bir geliri bulunmayan ve devredilen bankaların tasfiyesiyle ilgili geniş yetkilerle donatılan Fon'un, söz konusu yetki ve görevleri yerine getirirken farklı bir muhasebe ve tasfiye yöntemi dolayısıyla farklı bir çalışma sistemi benimseyen kendine özgü bir kuruluş olduğu anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 124
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 11
- Anayasa m. 160
- Anayasa m. 73
- 5667 sayılı Kanun m. 2
- 5667 sayılı Kanun m. 6
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 6
- 5667 sayılı Kanun m. 1
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 103
- 4389 sayılı Kanun m. 14
- 4389 sayılı Kanun m. 16
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.