Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1970/36 E., 1970/50 K. · 24 Aralık 1970
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1970/36 |
| Karar no | 1970/50 |
| Karar tarihi | 24 Aralık 1970 |
Konu
Bu kararda 6200 sayılı Kanun m. 49, Anayasa m. 151 ve Anayasa m. 132 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Aslında sorun Devlet Su İşlerinin yargı harçları muaflığından yararlanıp yararlanamayacağı değil 6200 sayılı Kanunun 49. maddesindeki harç muaflığı hükmünün hukukî değer ve uygulanma olanağı taşıyıp taşımadığıdır. Bir başka deyimle Devlet Su İşleri bu hükme dayanarak ya yargı harçları muaflığından da yararlanacak; yahut da harç bakımından hiçbir muaflıktan yararlanamayacak ve hüküm ölü doğmuş olacaktır. Çünkü bilindiği üzere harç, yasada yazılı belirli mercilerin yasaya dayanarak yaptıkları belirli işlemler için ilgililerin yine yasada yazılı tarifelere göre yerine getirmek zorunda bulundukları akçalı bir yükümdür. 2/7/1964 günlü, 492 sayılı Kanunun 1. maddesiyle harç kapsamına alınan dokuz konudan hiçbiri bu yönden ötekine göre değişik durumda değildir. Söz gelimi yargı harçları da, tapu ve kadastro harçları da, trafik harçları da yasada belirtilen mercilerin harç tarifelerine giren birtakım işlemlerinden dolayı yine bu mercilerce ödetilen paralardır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6200 sayılı Kanun m. 49
- Anayasa m. 151
- Anayasa m. 132
- 44 sayılı Kanun m. 27
- 6200 sayılı Kanun m. 1
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 1
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 132
- Anayasa m. 10
- Anayasa m. 41
- Anayasa m. 12
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 413
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 416
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.