İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Anayasa Mahkemesi Genel Kurul

1969/49 E., 1970/3 K. · 8 Ocak 1970

Künye

MahkemeAnayasa Mahkemesi Genel Kurul
Esas no1969/49
Karar no1970/3
Karar tarihi8 Ocak 1970

Konu

Bu kararda 5917 sayılı Kanun m. 5, 5917 sayılı Kanun m. 1 ve 5917 sayılı Kanun m. 7 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

5917 sayılı Kanun ile vali ve kaymakamlara tanınan yetki, sadece mahkemeden karar alınıncaya kadar geçerli olmak üzere taşınmaz mala saldırıyı önlemek; bir de uyuşmazlığı, zilyed yönünden taşınmazın bulunduğu durumu geçici nitelikte koruma yoliyle çözmektir. Bu kanunla, tasarı halinde iken hazırlık çalışmalarında da belirtildiği üzere, yurdumuzda taşınmaz mal sınırlarının düzensizliğinden doğan uyuşmazlıkların ve sık sık olagelen güvenlik ve düzen bozucu olayların ve kişilerin kendi kendilerine hak almalarının önlenmesi öngörülmüştür. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunundaki hükümlerin böyle bir ereğin süratle gerçekleştirilmesine yetmiyeceğinde kuşku yoktur. 5917 sayılı Kanuna göre verilen kararlar, yalnız idarî tedbir niteliğinde olup, taşınmaz malın mülkiyeti yönünden hukukî bir çözüm getirmekte değildir. Tecavüz eden, taşınmaz üzerinde üstün hakkı bulunduğunu ileri sürdükte mahkemeye başvurmasının kendisine tebliğ edileceğini; tecavüzün defi istemi üzerine verilen kararın tarafların mahkemeye başvurarak ref'iyiyet veya mülkiyet davası açmalarını engelliyemeyeceğini belirleyen 3. madde hükmü, tecavüzün defi kararının niteliği üzerinde ve idarî makamlara yargı yetkisi verilmediğinde herhangi bir kuşkuya yer bırakmayacak açıklıktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.