İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Anayasa Mahkemesi Genel Kurul

1974/31 E., 1974/43 K. · 24 Ekim 1974

Künye

MahkemeAnayasa Mahkemesi Genel Kurul
Esas no1974/31
Karar no1974/43
Karar tarihi24 Ekim 1974

Konu

Bu kararda Anayasa m. 12, 1318 sayılı Kanun m. 105 ve 1328 sayılı Kanun m. 105 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Yukarıdaki açıklamalarda görüldüğü üzere, her iki halde de bir harç alınması, esas olarak vardır. Bu nedenle iki hal arasında ayırımlı bir durum yaratılmış değildir. Ancak iki hal arasında nitelik yönünden bir ayırım bulunmaktadır. Birincisinde davalının haksızlığı ölçüsünde ve diğerinde ise davacının, soyut olarak haksız sayılarak maktu bir harç ile yükümlü tutulması gibi birbirinden başka esasa dayanılmaktadır. O halde birisinde nisbî ve diğerinde maktu harç alınması, bu nitelik ayırımı dayanak alınarak kanunca öngörülmüş demektir. Çünkü, nisbî hare belli bir değere ilişkin davanın hüküm altına alınan bölümü ile orantılı olarak hesap edilmekte, davanın kabul olunmayan bölümü ise, bir hare; gerektirmemektedir. Bu yüzden, davanın tüm reddi halinde belirlenecek harca, maktu harç denmesi ve tarifede böylece gösterilmesi de doğrudur. Şu yönünde ayrıca belirtilmesinde yarar vardır: harç bir ceza yaptırımı olmayıp yukarıda da işaret edildiği üzere kamu hizmetlerinden olan yargı çalışmalarında elde edilen yarar ölçüsünde kanunla konulan bir çeşit malî yükümlülüktür. Bu nedenle de Yasanın harcı sağlanan yarar ölçüsünde taraflara ayırımlı miktarlarda yüklemesi de doğaldır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.