Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1990/20 E., 1991/17 K. · 21 Haziran 1991
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1990/20 |
| Karar no | 1991/17 |
| Karar tarihi | 21 Haziran 1991 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 125, Anayasa m. 2 ve Anayasa m. 155 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yüksek yargı organlarından herhangi birinin ilk derecede çözümleyeceği dava türlerini belirlemek ve bunlara karşı kanun yollarını açıp açmamak tercihi, yasama organına ilişkin bir takdir hakkıdır. Konuyla ilgili Anayasa'nın 155. maddesinde Danıştay'ca ilk derecede verilen kararların kendi içinde temyizini önleyici herhangi bir düzenleme yer almadığından bu davalar için temyiz yolunun açılmasında anayasal bir engel bulunmamaktadır. Anayasa'nın 155. maddesi gereğince idare mahkemelerince verilen karar ve hükümlerin (Danıştay'ın ilk derece mahkemesi olarak verdiği karar ve hükümler dahil) son inceleme mercii Danıştay'dır. Bu nedenle yasakoyucu son karan vermek yetkisine sahip başka bir yargı yeri kuramaz. Başka bir anlatımla Danıştay'ın "ilk ve son derece mahkemesi" olması ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların kesin olması anlamında değil, yasakoyucunun İdari yargı konusunda Danıştay dışında son (nihai) karan vermek yetkisine sahip başka bir yargı mercii kuramayacağı biçiminde anlaşılmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 125
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 155
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 27
- Anayasa m. 138
- 3622 sayılı Kanun m. 6
- 3622 sayılı Kanun m. 10
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 15
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 52
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 16
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 21
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.