Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1977/16 E., 1977/86 K. · 9 Haziran 1977
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1977/16 |
| Karar no | 1977/86 |
| Karar tarihi | 9 Haziran 1977 |
Konu
Bu kararda 1602 sayılı Kanun m. 80, 357 sayılı Kanun m. 12 ve 44 sayılı Kanun m. 28 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hukuk devletinde sıkı sıkıya bağlanılan mahkemelerin bağımsızlığı ve onun başlıca öğesi olan hâkimlik teminatı ilkeleri, kişilerin mahkemelerin genellikle hiç bir etki ve özellikle yürütmenin etkisi altında kalmaksızın, tam yansız olarak görevlerini yerine getireceklerinden emin olmaları, mahkemelere güvenmeleri, inanmaları, bu yönden herhangi bir kaygı, tedirginlik içinde kalmamaları için benimsenmiş bir düzenin temelini oluşturur. Bu düzeni aksatacak ya da kişilerde düzenin iyi işlemiyeceği kuşkusunu uyandırabilecek yöntemlerin o düzende yeri olmamak gerekir. Oysa incelenen yasa kurallarının öngördüğü yöntem sicil işlemi ve sicil üstleri yoluyla Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin hâkim sınıfından olan üyelerini her şeyden önce iç baskıya açık bir duruma sokmakta, hiç değilse, böyle bir olasılığın kuşku ve kaygısını uyandırmaktadır. Anayasa'nın 132. maddesi, "hâkimler, görevlerinde bağımsızdırlar; Anayasa'ya kanuna, hukuka ve vicdani kanaatlerine göre hüküm verirler." kuralını ilke olarak benimsemiş bulunmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1602 sayılı Kanun m. 80
- 357 sayılı Kanun m. 12
- 44 sayılı Kanun m. 28
- 357 sayılı Kanun m. 14
- 357 sayılı Kanun m. 21
- 357 sayılı Kanun m. 22
- 357 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- Anayasa m. 140
- Anayasa m. 7
- 44 sayılı Kanun m. 27
- 926 sayılı Kanun m. 49
- Anayasa m. 132
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.