Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1990/35 E., 1991/13 K. · 6 Haziran 1991
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1990/35 |
| Karar no | 1991/13 |
| Karar tarihi | 6 Haziran 1991 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 38, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 360 ve Anayasa m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Zaman içinde toplumsal gereksinmeleri karşılamak kişi ve toplum yararının zorunlu kıldığı düzenlemeleri yapmak, toplumdaki değişikliklere koşut olarak bu suretle alınan önlemleri güçlendiren, geliştiren, etkilerini daha çok artıran ya da tam tersine bunlarıhafifleten ya da büsbütün ortadan kaldıran işlemlerde bulunmak yetkisi, yasakoyucu için kaçınılmaz bir görevdir. Kaçakçılığa teşebbüs nedeniyle tayin olunan hapis cezasının paraya çevrilmesine hükmolunması halinde uygulanacak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 360. maddesinin ikinci fıkrası ile kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar yerine uygulanabilecek ceza ve tedbirleri belirleyen cezaların infazı hakkında 647 sayılı Kanun'un 4. maddesinde suçların nitelik, kapsam ve cezalandırmadaki amaç gözetilerek farklı kurallar konulmuştur. Bu yönden yasakoyucunun para cezasının ağırlaştırılmış biçimiyle kişide yaratacağı korkutuculuk ve caydırıcılıktan toplum adına yararlanmayı düşünerek, özgürlüğü bağlayıcı cezanın, para cezasına çevrilmesinde ayrı kural kabul etmesinin eşitlik ilkesine aykırı bir yönü yoktur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 38
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 360
- Anayasa m. 10
- 3505 sayılı Kanun m. 9
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 344
- 647 sayılı Kanun m. 4
- Anayasa m. 5
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 358
- Anayasa m. 2
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 376
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 345
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 349
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.