Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1989/17 E., 1990/33 K. · 11 Aralık 1990
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1989/17 |
| Karar no | 1990/33 |
| Karar tarihi | 11 Aralık 1990 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 145, Anayasa m. 140 ve Anayasa m. 9 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Askerlik, birçok yaşamsal işlevi bulunan ulusal bir görev alanıdır. Temeli, emir-komuta düzeninin gerektirdiği saygı, itaat, disiplin ve özveri olan bu alanda, işlevin özelliği ve önemi nedeniyle yerleşmiş gelenek ve görenekleri korumakta özen göstermek zorunludur. Küçük bir sarsıntı ya da yıkıntı onarılıp giderilmesi güç, hattâ olanaksız çözülmelere yol açabilir. Adlî ve idarî yargı yanında, Anayasa'da ayrıca bir askerî yargı sisteminin kabul edilmiş bulunması, hiç kuşkusuz, devlet, ülke ve ulus yönünden özgür niteliği belirgin "askerlik hizmetlerinin gereklerinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, Anayasa'nın 145. maddesinde öngörülen "mahkemelerin bağımsızlığı", "hâkimlik teminatı", "askerlik hizmetinin gerekleri" ilkelerinin bir arada, birbirleriyle uzlaştırılmak suretiyle yapılacak bir düzenlemenin Anayasa'ya en uygun çözüm biçimi olacağında kuşku yoktur ve asıl olanın da bunun olabildiğince sağlanmasıdır. Ancak, böyle bir uzlaşma ve bağdaştırmanın olanaksız bulunması durumunda "askerlik hizmetinin gerekleri" esasının, "mahkemelerin bağımsızlığı" ve "hâkimlik teminatı" ilkelerinin elverdiği ölçüler içinde nazara alınması zorunlu olacaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 145
- Anayasa m. 140
- Anayasa m. 9
- Anayasa m. 138
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 139
- Anayasa m. 5
- Anayasa m. 13
- 357 sayılı Kanun m. 13
- 357 sayılı Kanun m. 15
- 357 sayılı Kanun Ek Madde 5
- 357 sayılı Kanun Ek Madde 6
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.