İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Anayasa Mahkemesi Genel Kurul

1977/13 E., 1977/135 K. · 13 Aralık 1977

Künye

MahkemeAnayasa Mahkemesi Genel Kurul
Esas no1977/13
Karar no1977/135
Karar tarihi13 Aralık 1977

Konu

Bu kararda Anayasa m. 12, Anayasa m. 105 ve 926 sayılı Kanun m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri Personel Kanununun 41 nci maddesi kara, deniz, hava hareketlerine, Jandarma Genel Komutanlığına ait subay kadrolarının her yılın 30 Ağustos tarihine kadar rütbe sınıf (varsa branşı) da belirtilerek Genelkurmay Başkanlığınca hizmet ihtiyacına göre tesbit edileceğini, ilgili Kuvvet ve Jandarma Genel Komutanlığına bildireceğini öngörmektedir. Halbuki 3201 sayılı kanun, memleketin Umumi emniyet ve asayişi işlerini Emniyet Genel Müdürlüğü ve Jandarma Genel Komutanlığı vasıtasıyla yürütülmesi ödevini İçişleri Bakanlığına vermiştir. Her Bakanlık yerine getirilmesi kendilerine mevdu, kamu hizmetlerini aksatmadan yürütebilmek için muhtaç olduğu personelin adet, nitelik maaş ve hizmetlerini belirleyen, diğer bir ifade ile kadrolarının tertip ve tanzimi hak ve yetkisine sahip kılınması gerekir. Anayasamız Bakanları kendi çalışma alanlarından dolayı birinci öncelikli sorumlu tutulmuştur. Bu sorumluluğun doğal ve hukuki sonucu olarak kendi hizmet kadrolarının ayarlanmasında, o Bakanlığın yetkili kılınması esastır. İçişleri Bakanlığının Jandarma subay kadrolarının hiç bir hizmet ve sorumluluk bağlantısı bulunmayan Genelkurmay Başkanlığınca saptanması davacının hukukunu etkileyen ve Anayasanın 105 nci maddesi ile çelişen bir yetkidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.