Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1969/38 E., 1969/47 K. · 30 Eylül 1969
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1969/38 |
| Karar no | 1969/47 |
| Karar tarihi | 30 Eylül 1969 |
Konu
Bu kararda 44 sayılı Kanun m. 25, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 86 ve 44 sayılı Kanun m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan 648 sayılı Siyasî Partiler Kanununun siyasî partilerin merkez karar organlarının kuruluş biçimlerini ve görevlerini belirten 11. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında: "iki genel kongre arasında parti tüzük ve programına ve genel kongre kararlarına uymak şartiyle, partiyi ilgilendiren hususlarda karar almak" yetkisinin merkez karar organlarına ait bulunduğu ve bu organların üye sayısının 15 kişiden az olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu hükme göre de ölçüldükte Türkiye İşçi Partisinin en yüksek merkez organının, 13 kişiden kurulu olan Merkez Yürütme Kurulu değil, 41 kişiden kurulu olan genel yönetim kurulu olduğu ortaya çıkar. Esasen Türkiye işçi Partisi Genel Yönetim Kurulu da, Anayasa Mahkemesinde iptal dâvası açmak konusunda en yüksek merkez organı olarak kendisinin yetkili bulunduğunu kabul ettiği içindir ki, yukarıda sözü edilen Ankara 9. Noterliğince 10714 sayı ile onanmış belgede saptandığı gibi, "Anayasa'ya aykırı görülecek kanunların iptali hakkında Anayasa Mahkemesinde dâva açılması" için merkez yürütme kuruluna genel nitelikte bir yetki vermek gereğini duymuştur. Ancak, 1137 sayılı Kanunun dâva konusu 34. maddesi açıkça belirtilmediği için bu kararın 44 sayılı Kanunun 25. maddesinin öngördüğü anlamda bir karar olarak kabul edilmesi mümkün değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 44 sayılı Kanun m. 25
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 86
- 44 sayılı Kanun m. 26
- 1137 sayılı Kanun m. 34
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.