Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1996/32 E., 1996/30 K. · 10 Temmuz 1996
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1996/32 |
| Karar no | 1996/30 |
| Karar tarihi | 10 Temmuz 1996 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu Mükerrer Madde 111, 4108 sayılı Kanun m. 24 ve Anayasa m. 73 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda sözü edilen yasa kuralının, Anayasa'nın herkesin malî gücüne göre vergi ödemekle yükümlü bulunduğu ve vergi yükünün adaletli ve dengeli dağılımının maliye politikasının sosyal amacı olduğuna ilişkin kuralına aykırı olduğu savıyla açılan bir davada, henüz yıllık beyanname verilmediğinden mükellefin mahsup işleminden yararlanıp yararlanmayacağının belli olmadığı daha açık bir deyişle bu davanın ancak mahsup olanağı bulunmaması halinde açılabileceğini kabul etmek davayı yasalarda öngörülmeyen bir koşula bağlı saymak gibi bir sonuç doğurur. Oysaki bu tür faaliyet alanında kurumlar vergisi yükümlüsü olan davacı, anılan yasa kuralı ile tahakkuk ve tahsil edilen asgari peşin verginin, mahsup edilememesi durumunda, yıllık gerçek kazancının üzerinde vergilendirileceğini ileri sürmektedir. Kaldıki davacı, ihtirazı kayıtla beyan ederek oyun masaları ve oyun makinaları nedeniyle ödediği: 1.717.500.000.- TL. asgari kurum vergisinin terkini ile anılan meblağın iadesi istemiyle açtığı bu davada ödediği asgarî verginin peşin ödemesini de içeren Yasa kuralının tümünün Anayasa'ya aykırılık iddiasında bulunmaktadır. Uyuşmazlığın çözümünün, Anayasa kuralları doğrultusunda ele alınarak davanın sonuçlandırılabilmesi amacıyla Anayasa'ya aykırılık savı Mahkeme'ce ciddî görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.