Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
2003/106 E., 2004/59 K. · 12 Mayıs 2004
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 2003/106 |
| Karar no | 2004/59 |
| Karar tarihi | 12 Mayıs 2004 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 10, Anayasa m. 2 ve 4811 sayılı Kanun m. 20 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa'nın 10. maddesine göre Devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadırlar. Kanun önünde eşitlik ilkesi hukuksal durumları aynı olanlar için söz konusudur. Bu ilke ile eylemli değil hukuksal eşitlik öngörülmüştür. Eşitlik ilkesinin amacı, birbiriyle aynı durumda olanlara ayrı kuralların uygulanmasının ve ayrıcalıklı kişi ve toplulukların yaratılmasının engellenmesidir. Aynı durumda bulunan kimi kişi ve topluluklara ayrı kurallar uygulanarak yasa karşısında eşitliğin çiğnenmesi yasaklanmıştır. Yasa önünde eşitlik, herkesin her yönden aynı kurallara bağlı tutulacağı anlamına gelmez. Durumlarındaki özellikler kimi kişiler ya da topluluklar için değişik kuralları ve uygulamaları gerektirebilir. Aynı hukuksal durumlar aynı, ayrı hukuksal durumlar farklı kurallara bağlı tutulursa Anayasa'da öngörülen eşitlik ilkesi zedelenmez. Vergi Barışı Kanunu'nun yayımlandığı 27.2.2003 tarihinden önce vergi mahkemelerinde devam eden davalarda henüz karar verilmeden kendi istekleri ile vergi cezası ve gecikme faizine ilişkin borçlarını ödeyenler ile bu tür borçları ödemiş, ancak davalarını itiraz ya da temyiz yoluna başvurarak devam ettiren mükellefler aynı hukuksal konumda olmadıklarından, iptali istenilen “...vergi mahkemesinde...” ibaresi Anayasa'nın 10. maddesine aykırı değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- Anayasa m. 10
- Anayasa m. 2
- 4811 sayılı Kanun m. 20
- Anayasa m. 73
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 48
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 3
- 4811 sayılı Kanun m. 3
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 28
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 52
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.