Anayasa Mahkemesi Genel Kurul
1966/19 E., 1968/25 K. · 19 Haziran 1968
Künye
| Mahkeme | Anayasa Mahkemesi Genel Kurul |
| Esas no | 1966/19 |
| Karar no | 1968/25 |
| Karar tarihi | 19 Haziran 1968 |
Konu
Bu kararda 766 sayılı Kanun m. 32, 766 sayılı Kanun m. 33 ve Anayasa m. 36 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan bu hükmün kanunun 1. maddesi kapsamı dışında kalan yerlerde uygulanmamasının da yerinde bir işlem olarak görülmesi gerekir. Zira taşınmaz mallara ilişkin mülkiyet hakkının kazanılması veya kaybedilmesinde asıl olan Medenî Kanun hükümleridir. Tapulama Kanunun kabul ettiği söz konusu hükmün kabulünü ise, sosyal ve ekonomik yapı zorunlu kılmıştır. Bu nedenle ayrı bir nitelik taşıyan bu hükmün ancak bu zorunluluk çerçevesi ile sınırlandırılması onun dışına taşırılmaması gerektiği gözönünde tutulmalıdır. İşte yasa koyucu da bu görüşten hareket ederek sosyal ve ekonomik yapıları bakımından böyle bir tedbiri zorunlu kılmayan yerleri, yani ilçe ve il merkezlerini kanunun kapsamı dışında bırakmış, oralarda Medenî Kanun hükümlerinin olduğu gibi uygulanması gereğini saklı tutmuştur. Niteliği bundan ibaret olan bu durumdan davacıların ileri sürdüğü sonuçlar çıkartılması doğru bulunmamaktadır. Tapulaması yapılacak bölgelerin, diğer bir deyimle kanunun uygulanmasına geçilecek bölgelerin belirtilmesi işinin idareye bırakılmış olmasının, yasama yetkisinin devri gibi gösterilmesi de doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 766 sayılı Kanun m. 32
- 766 sayılı Kanun m. 33
- Anayasa m. 36
- Anayasa m. 37
- 5602 sayılı Kanun m. 13
- Anayasa m. 2
- Anayasa m. 11
- Anayasa m. 53
- Anayasa m. 153
- 44 sayılı Kanun m. 25
- 766 sayılı Kanun m. 53
- 766 sayılı Kanun m. 97
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.