Danıştay 4. Daire
2023/3301 E., 2023/3170 K. · 31 Mayıs 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2023/3301 |
| Karar no | 2023/3170 |
| Karar tarihi | 31 Mayıs 2023 |
Konu
Bu kararda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 30, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 11 ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ayrıca söz konusu dijital alanın veya web sitesinin bulunduğu sunucunun konumlandırıldığı ülkenin mukimi olarak kabul edilmesi gerektiği iddia edilmiş ise de; ticari faaliyetin esas olarak web (internet) sayfası üzerinden icra edildiği (yürütüldüğü) durumlarda, internet teknolojisinin gelişmesiyle sunucu ya da eşdeğerlerinin, dünya üzerinde fiziksel bir yerleşim yerine ihtiyaç duymadan, uydular üzerinden de hizmet vermesinin mümkün olması, sunucunun istenilen bir ülkeye konulması veya taşınabilir bilgisayarlara yerleştirilmek suretiyle belli aralıklarla yer değiştirebilmesi, çeşitli ülkelerde bulunan sunuculara "mírror web site"ler yerleştirilmek suretiyle yapılan işlemin istenen adrese yönlendirilmesinin mümkün bulunması karşısında sadece sunucunun bulunduğu fiziki yerin işyeri olarak kabul edilmesi yönünde bir anlayış vergi hukuku bakımından doğru olmayacaktır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; yurt dışında mukim şirketler tarafından Türkiye'deki müşterilere verilen reklam hizmetlerine ilişkin ticari faaliyetlerin asli ve önemli kısmının, ya da tamamının bu web sayfaları üzerinden yürütüldüğü, hatta web sayfaları vasıtasıyla yürütülen bu faaliyetin, ticari faaliyetin asli fonksiyonlarını oluşturduğu, dolayısıyla ilgili web sayfalarının "ticari faaliyetin icrasına tahsis edilen veya bu faaliyetlerde kullanılan yer" yani işyeri olarak kabulü gerektiği sonucuna ulaşıldığından, yurt dışında mukim şirketlere gerçekleştirilen ödemeler üzerinden yapılan vergi kesintisinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyize konu Vergi Dava Dairesi kararında isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 30
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 11
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 1
- Anayasa m. 35
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 15
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 6
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 30
- Anayasa m. 90
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 3
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 3
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 22
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.