Danıştay 12. Daire
2020/2521 E., 2023/3614 K. · 20 Haziran 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 12. Daire |
| Esas no | 2020/2521 |
| Karar no | 2023/3614 |
| Karar tarihi | 20 Haziran 2023 |
Konu
Bu kararda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 4, 3717 sayılı Kanun m. 2 ve Anayasa m. 128 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa Mahkemesinin 30/03/2011 tarih ve E:2010/46, K:2011/60 sayılı kararında, geçici personelin belli bir vasıf gerektirmeyen, daha çok bedensel çalışmalara ağırlık veren, başlangıç ve bitişi belli olan süreli işlerde çalışmaya dayalı bir statü olduğu belirtilmiş; bu personelin, idare ile yaptıkları bir sözleşme uyarınca idare için belirli bir iş yapan kişi konumunda olup, yaptıkları işin, geçici veya mevsimlik olduğu, asli ve sürekli görevlerden de sayılmayacağı; bu nedenle de geçici personelin, Anayasa'nın 128. maddesi kapsamında belirtilen memur ve diğer kamu görevlileri kavramı dışında kalan, sözleşme ile çalıştırılan, işçi de olmayan, kendine özgü istisnai bir istihdam türü olduğu; bu istihdam türü uyarınca çalıştırılacak kişilerin sayısının ihtiyaca ve ekonomik koşullara göre her zaman değişebilecek nitelikte olması, yapılan işin niteliği ve süresine göre ödenecek ücret ve sözleşme şartlarının da farklılık arzetmesi gözetildiğinde, Bakanlar Kurulu tarafından belirlenecek olan hususların, kanun ile yapılamayacak kadar teknik ayrıntıları içerdiği belirtilmek suretiyle, geçici personelin tanımı yapılmış, Anayasa'nın 128. maddesi kapsamında belirtilen memur ve diğer kamu görevlileri ile aralarındaki statü farkı ortaya konulmuş ve geçici personelle ilgili düzenleme yapma konusunda Bakanlar Kurulu'na yetki verildiği açıkça belirtilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.