Danıştay 3. Daire
2023/2662 E., 2023/6294 K. · 26 Aralık 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2023/2662 |
| Karar no | 2023/6294 |
| Karar tarihi | 26 Aralık 2023 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 253, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 82 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu nedenle, “vergilendirmede, vergiyi doğuran olayın ve vergilerin matrah ve oranlarının, yukarı ve aşağı sınırlarının, tarh ve tahakkuklarının, tahsil usullerinin, yaptırımlarının ve zamanaşımı gibi belli başlı temel ögelerinin kanunlarla belirlenmesi gerekir” (AYM, 30/12/2015, E.2014/183, K.2015/122). Verginin sorumlusunun da verginin kanuniliği ilkesi gereği kanun ile belirlenmesi gerekir. Kanuni temsilcilerin vergisel ödevlerini hiç ya da gereği gibi yerine getirilmemiş olmasından kaynaklanan sorumlukları, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Kanuni Temsilcilerin Ödevi" başlıklı 10’uncu maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin dördüncü fıkrasında, tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmalarının, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmayacağı kurala bağlanmıştır. Olayda, asıl borçlu mükellefe düşen ödevleri yerine getirecek olan ve 2016 yılında kanuni temsilci olduğu sabit olan davacının, ibraz yükümlülüğüne ilişkin sorumluluğunun devam etmesi 213 sayılı Kanun'un sözü edilen 10’uncu maddesindeki kuralın bir gereğidir. Bu bağlamda, davacının, ibraz yükümlülüğünün bulunmadığı söylenemez. Açıklanan nedenle, temyize konu kararın, kanuni temsilcinin sorumluluğu koşulları yönünden hukuki denetiminin yapılması gerektiği görüşüyle karara katılmıyoruz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 253
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 82
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 552
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 643
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 256
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 68
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 17
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 353
- Anayasa m. 73
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.