Danıştay 13. Daire
2023/537 E., 2023/5818 K. · 14 Aralık 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2023/537 |
| Karar no | 2023/5818 |
| Karar tarihi | 14 Aralık 2023 |
Konu
Bu kararda 2920 sayılı Kanun m. 44, 5216 sayılı Kanun m. 7 ve 4925 sayılı Kanun m. 1 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Görüleceği üzere, havaalanının belediye ve mücavir alan sınırları içinde kaldığı yerlerde belediyeler de, Bakanlıkla birlikte, havaalanı ile yerleşim yerleri arasındaki yolcu taşımacılığı konusunda yetkili bulunmaktadır. Ancak burada vurgulanması gereken en önemli husus, söz konusu hizmete yönelik olarak idarelerden birine tanınmış münhasır bir yetkinin bulunması hâlinde, diğer idarece yapılacak hizmet planlamasında bu hususun dikkate alınması zorunluluğudur. Buna göre, Bakanlık tarafından havaalanı ve yerleşim yerleri arasında yolcu taşımacılığının düzenlenmesi hâlinde, bu taşımacılığın kanunla münhasıran belediyelere tanınan şehir içi toplu taşıma faaliyeti niteliğinde olamayacağı, taşımacılığın belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan kısımlarında kullanılacak olan güzergâh ve durak yerlerinin ise ilgili belediyece tespit edileceği açıktır. Öte yandan; 4925 sayılı Kanun'un 1. maddesinde, karayolu taşımalarının diğer taşıma sistemleri ile birlikte ve birbirini tamamlayıcı olarak hizmet vermesi ve mevcut imkânların daha yararlı bir şekilde kullanılması, Kanun'un amaçları arasında sayılmış; 2. maddesinde, Kanun'un kamuya açık karayolunda motorlu taşıtlarla yapılan yolcu ve eşya taşımalarını da kapsadığı belirtilmiş; 5. maddesinde de, karayolu ile taşımacılık yapılabilmesi için Bakanlıktan yetki belgesi almanın zorunlu olduğu düzenlenmiştir. Buna göre, taşımacılığın belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan kısmı bakımından, ilgili belediyelerce belirlenecek güzergâh ve durak yerlerine uymak koşulu ile, Bakanlık tarafından, havaalanı/havalimanı ile şehir merkezi/merkezleri ve aksi yönde yolcu taşımacılığının düzenlenebileceği açıktır. Nitekim, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 28/03/2022 tarih ve E:2021/2477, K:2022/1010 sayılı kararı da bu yöndedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2920 sayılı Kanun m. 44
- 5216 sayılı Kanun m. 7
- 4925 sayılı Kanun m. 1
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 31
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 66
- 2920 sayılı Kanun m. 5
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu Ek Madde 1
- 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 14
- 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 15
- 2920 sayılı Kanun m. 43
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 20/A
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.