Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu
2022/909 E., 2024/141 K. · 6 Mart 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2022/909 |
| Karar no | 2024/141 |
| Karar tarihi | 6 Mart 2024 |
Konu
Bu kararda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 13, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3 ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 142 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Diğer taraftan, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile halen yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda sermaye olarak şirkete alacaklarını devretmiş olan bir ortağın alacaklar şirketçe tahsil edilmiş olmadıkça sermaye koyma borcundan kurtulamayacağı öngörülmüştür. 6762 sayılı Kanun'un 142. maddesinde alacağın müeccel olması halinde aksi kararlaştırılmadıkça vade gününden, muaccel ise şirket mukavelesi tarihinden itibaren bir ay içinde şirketçe tahsilinin gerektiği; 6102 sayılı Kanun'un 130. maddesinde ise alacağın vadesi gelmemiş ise aksi kararlaştırılmadıkça vade gününden, muaccel ise şirket sözleşmesi veya esas sözleşme tarihinden itibaren bir ay içinde şirketçe tahsil edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Ayrıca, her iki Kanun'da da sermaye olarak konulan tutarın öngörülen süre içinde tahsil edilmediği takdirde, şirketin tazminat hakkına halel gelmemek şartıyla, ortağın sürenin bitiminden itibaren geçecek günlerin temerrüt faizini ödeyeceği hükme bağlandığından, şirketin faiz gelirinden mahrum kalması da söz konusu olmayacaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 13
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 142
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 130
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.