Danıştay 3. Daire
2022/614 E., 2023/4630 K. · 16 Kasım 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2022/614 |
| Karar no | 2023/4630 |
| Karar tarihi | 16 Kasım 2023 |
Konu
Bu kararda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 25, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 23 ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 63 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
4697 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesinde, maddenin yürürlüğe girdiği 07/10/2001 tarihinden önce akdedilmiş şahıs sigorta poliçelerinin ilgili olduğu prim ve ödemeler bakımından 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 23, 25, 63,75, 89 ve 94. maddelerinin 4697 sayılı Kanunla değişiklik yapılmadan önceki hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiği, 193 sayılı Kanun'un 25. maddesinin 1. fıkrasının 3. bendinin, söz konusu tarihten önceki hükmü gereğince, on yıl süre ile prim veya aidat ödenmiş olmak kaydıyla Türkiye'de kain ve merkezi Türkiye'de bulunan sigorta şirketleri tarafından iade olunan mevduat veya toptan yapılan ödeme tutarının, gelir vergisinden istisna olacağı ancak sigorta şirketleri tarafından ödenen tazminat, yardım ve toptan yapılan ödemelerin, en yüksek Devlet memuruna ödenen en yüksek ödeme tutarından fazla olması halinde aradaki farkın ücret olarak vergiye tabi tutulacağı, 29/12/2009 tarihinde sona eren uyuşmazlık konusu sigorta sözleşmesine istinaden 10 yıl prim ödediğinin anlaşıldığı olayda, davacıya ödenen iştira tutarının, 2009 yılında en yüksek Devlet memuruna ödenen en yüksek ödeme tutarına isabet eden kısmının gelir vergisinden istisna olduğundan tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık, aşan kısmının ise ücret olarak vergiye tabi tutulması gerektiğinden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin, davacıya ödenen iştira tutarının, 2009 yılında en yüksek Devlet memuruna ödenen en yüksek ödeme tutarına isabet eden kısmı kaldırılmış, diğer kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 25
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 23
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 63
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 75
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 89
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 94
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 54
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.