Danıştay 9. Daire
2022/2364 E., 2023/5102 K. · 5 Aralık 2023
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2022/2364 |
| Karar no | 2023/5102 |
| Karar tarihi | 5 Aralık 2023 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yeniden yapılandırma yasaları olarak da nitelendirilen kimi özel yasalar kapsamında yükümlülere, vergi borcunun vadesi değiştirilip yeni bir ödeme planına bağlanarak, ödenmesi konusunda, yasal gecikme faizi ve gecikme zammı oranları daha düşük uygulanmak suretiyle, kimi koşullarla kolaylıklar sağlanmaktadır. Yeniden yapılandırılan borcun ödenmemesi halinde, diğer bir deyişle yapılandırmaya ilişkin yükümlülüklerin yerine getirilmemesi nedeniyle hakkın kaybedilmesi ve bunun sonucunda yapılandırmanın iptali durumunda tahsil işlemlerine kalındığı yerden devam edilmesi sorumluluk, takip/tahsilata ilişkin yasa kuralları gereğidir. Yapılandırmaya başvurulmuş olması ve buna bağlı olarak amme alacağının yeni ödeme planına bağlanmış olması tek başına borcun niteliğini değiştiren hukuki bir durum değildir. Diğer bir anlatımla, amme alacağının özel yasalara göre ödenmek üzere başvuruda bulunulması ve/veya ödeme planına bağlanması, zamanaşımına olan etkisi dışında, asıl borçluya ait amme borcunun ödenmemesi halinde tasfiye memurunun sorumluluğunu düzenleyen kurallar gereğince, borcun takibinde gelinen aşamayı değiştirmez. Yapılandırma başvuruları nedeniyle takip sürecinin yeniden/tekrar baştan başlatılması gibi bir görüş, belirli aralıklarla çıkarılan, yeniden yapılandırma yasalarının, amme alacağının mükelleflere kimi kolaylıklar sağlanarak bir an önce tahsilinin sağlanması amacına da uygun düşmez. Bu bakımdan, davacının tasfiye memuru olduğu asıl borçlunun 7143 sayılı Kanunlar kapsamında borcun ödenmesi amacıyla başvuruda bulunmuş olmasının, başvuru tarihinden önce amme alacağının tahsili için ilgili yasalara göre başlatılan/yapılan takip işlemlerini geçersiz hale getirmesine ve sorumluluğu ortadan kaldırmasına hukuken olanak yoktur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 10
- 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m. 17
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 207
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 206
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 32
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.