Danıştay 13. Daire
2019/813 E., 2024/1287 K. · 14 Mart 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2019/813 |
| Karar no | 2024/1287 |
| Karar tarihi | 14 Mart 2024 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Mükerrer Madde 35, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu Geçici Madde 26 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Aktarılan tüm bu hususların birlikte değerlendirilmesinden, davacının kanuni temsilci olarak görev yaptığı süreden önce açılan ve görev süresi sonrasında tazmin edilen bir kısım akreditif kredilerden de sorumlu tutulduğu, başka bir deyişle borcun doğduğu veya ödenmesi gerektiği dönemde kanuni temsilci olmadığı hâlde sorumluluk tutarı tespit edilirken aktarılan kredilerin de hesaplamaya dahil edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı idare tarafından, Banka açısından riskin doğduğu tarihin dikkate alınarak davacının sorumluluğunun kredilerin açıldığı tarihler olarak belirlenmesi gerektiği ileri sürülmekte ise de, sözleşme hukuku kuralları çerçevesinde henüz vadesi dolmayan borçların o tarihte şirket tarafından ödenmesi beklenemeyeceğinden, davacının görev süresi öncesinde doğan ve görev süresi sonrasında ödenmesi gereken borçlardan kanuni temsilci olarak sorumluluğuna gidilmesine imkân bulunmamaktadır. Bu itibarla, davacının kanuni temsilci olarak görev yaptığı süreler dikkate alınarak sorumlu olduğu krediler ayrıştırılmaksızın tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Mükerrer Madde 35
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu Geçici Madde 26
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 17
- 5411 sayılı Bankacılık Kanunu Geçici Madde 11
- 4389 sayılı Kanun m. 15
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 72
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 35
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.