Danıştay 7. Daire
2022/2701 E., 2024/3918 K. · 3 Ekim 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 7. Daire |
| Esas no | 2022/2701 |
| Karar no | 2024/3918 |
| Karar tarihi | 3 Ekim 2024 |
Konu
Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 235, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 51 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayda, davacının, "..." isimli bir çalışanı olmadığı, anılan şahsın aynı tarihlerde başka bir şirketin sigortalı çalışanı olduğu iddia edilmiş ise de, davacıya ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmayan işyeri adresinde, çalışma saatleri içerisinde, şirket yetkililerinin bulunmadığı sırada, şirket çalışanı olmayan bir kişinin, davacı adına gelen tebligatı şirket çalışanı olarak imza karşılığı almasının normal ve mutad olmaması karşısında, tebligat yapılan şahsın şirket çalışanı olduğunun kabulü gerekmekle birlikte, Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 01/01/2019 tarihinden itibaren yürürlüğe girdiği dolayısıyla elektronik tebligat yöntemine göre tebligat yapılmasının zorunlu olmasına karşın, söz konusu tebliğ evrakının incelenmesinden tebliğ evrakının elektronik olarak değil, posta yoluyla tebligata çıkarıldığı görülmüştür. Bu itibarla, uyuşmazlığın çözülebilmesi için öncelikle, davacının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile ilgili Yönetmelik uyarınca, elektronik tebligat kapsamında aktif elektronik tebligat adresinin bulunup bulunmadığı, elektronik tebligat yapılamamasının zorunlu bir sebebe dayanıp dayanmadığı hususlarında inceleme ve değerlendirme yapılması, alacağın kesinleştiği sonucuna ulaşılması halinde davaya konu ödeme emrinin hukukiliği irdelenmek suretiyle yeniden karar verilmesi gerektiğinden, alacağın kesinleşmediği gerekçesiyle verilen temyize konu kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 235
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 51
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 12
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 7/A
- 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 201
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 54
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.