Danıştay 8. Daire
2021/1130 E., 2024/5482 K. · 23 Ekim 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 8. Daire |
| Esas no | 2021/1130 |
| Karar no | 2024/5482 |
| Karar tarihi | 23 Ekim 2024 |
Konu
Bu kararda 3213 sayılı Kanun m. 24, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ve 5995 sayılı Kanun m. 11 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlıkta, davalı idarece 18-21/11/2016 tarihlerinde mahallinde yapılan tetkik ve denetim neticesinde söz konusu sahaya ilişkin işletme izninin 2012 yılında düzenlendiği, işletme projesinde beyan edilen yıllık üretim miktarının 10.000 ton olduğu, sahada 2012 yılında 810 ton, 2014 yılında 550 ton, 2015 yılında 2800 ton, 2016 yılında 700 ton üretim yapıldığı, 2013 yılında ise üretim yapılmadığı tespitlerine yer verildiği, yukarıda aktarılan mevzuat hükümleri uyarınca işletme izninin alındığı yıl ile denetimin yapıldığı yılın üç yıllık değerlendirme kapsamına alınması mümkün olmadığından 2016 yılının işleme dayanak olarak alınamayacağı anlaşılmış ve geriye kalan yıllarda yapılan toplam üretim miktarının ise projede beyan edilen yıllık üretim miktarının %10'undan fazla olduğu ve üç yıl üretimde bulunmama koşulunun da gerçekleşmediği görülmüştür. Bununla beraber, davacı şirketin idari para cezasına konu eyleminin tespitin yapıldığı tarihte gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, dolayısıyla eylemin 2016 yılı itibariyle gerçekleştiği, bu sebeple davalı idarece 3213 sayılı Kanunun 24. maddesinin 12. fıkrasında cezalandırılan eylemin gerçekleştirildiği yıl için öngörülen tutarda idari para cezası verilmesi gerekirken, dava konusu işlem tarihinde geçerli olan yeniden değerleme oranı uygulanarak 2019 yılı için geçerli olan idari para cezası ile tecziyesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde bu yönüyle hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığından temyiz isteminin belirtilen gerekçe ile reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3213 sayılı Kanun m. 24
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 5995 sayılı Kanun m. 11
- 6592 sayılı Kanun m. 13
- 7061 sayılı Kanun m. 49
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 24
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.