Danıştay 10. Daire
2020/5033 E., 2024/3892 K. · 9 Ekim 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 2020/5033 |
| Karar no | 2024/3892 |
| Karar tarihi | 9 Ekim 2024 |
Konu
Bu kararda 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 68, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 73 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, hastanın muayene ve tetkiklerini yapmak suretiyle teşhis ettiği hastalığa uygulanacak tedaviyi mesleki bilgisi ve vicdanı ile belirleyerek hastanın iyileşmesini sağlayacak ilaç ve diğer tıbbi malzemeyi reçete etmenin ve reçete edilen ilacın miktarını ve tedavide ne kadar süreyle kullanılacağını saptamanın hekimin yetkisinde bulunduğu açıktır. Bununla birlikte, Kurumun finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkili olduğu düzenlemiştir. Davalı idarelerce belirtildiği üzere, 10 güne kadar reçete edilebilen ve maddede ismi belirtilen antibiyotiklerin antibakteriyal spekturumu en geniş olan antibiyotikler arasında yer aldığı, bu nedenle birçok enfeksiyonun tedavisinde ilk başvurulacak antibiyotik olarak yaygın bir şekilde kullanıldığı, 10 gün içerisinde iyileşmeyen hastaların tekrar hekime başvurması halinde hekim tarafından söz konusu hastalara tekrar 10 güne kadar ilaç reçete edebileceği hususları dikkate alındığında, hekim yetkisinin kısıtlanması niteliğinde olmadığı anlaşılan düzenlemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 68
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 73
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 38
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
- 1219 sayılı Kanun m. 1
- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu m. 63
- 5502 sayılı Kanun m. 41
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.