Danıştay 4. Daire
2023/7160 E., 2024/1945 K. · 20 Mart 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 4. Daire |
| Esas no | 2023/7160 |
| Karar no | 2024/1945 |
| Karar tarihi | 20 Mart 2024 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Mükellefin Ödevleri" başlıklı "İkinci Kitap", "Bildirimler", "Defter Tutma", "Vesikalar" olmak üzere üç kısımdan oluşmakta, "Kayıt Zamanı" başlıklı 219. maddesinde muamelelerin defterlere ne zaman kaydedileceği, 229 ve müteakip maddelerde fatura ve fatura yerine geçen vesikalar, "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlıklı 359. maddesinde de sahte belge, sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge, bu belgeleri düzenleyenler ve kullananlara ilişkin tanı ve müeyyidelere yer verilmiştir. Muhasebe ve kayıt sisteminin ilk önemli girdisinin işletmelerde ortaya çıkan ekonomik faaliyetlere ilişkin iddiaların kanıtı olan fatura ve fatura yerine geçen belgeler olması, tutulması zorunlu defterlere kaydı ve bu belgeler ile defter kayıtları arasında uygunluğun sağlanması gerektiğinden, kayıtlara intikal ettirilmeyen belgelerin kanıtlayıcı belge özelliği bulunmayacağı dikkate alındığında, davacı tarafından yapıldığı ileri sürülen yasal defterlerde bir karşılığı bulunmayan ödemelere ilişkin zarara yönelik tazmin talebinin reddi gerektiği gerekçesi ile bu kısım yönünden Mahkemece kabulü yönünde verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı, bu nedenle temyize konu kararın tadilat ve dekorasyon masraflarına ilişkin kısmı bakımından bozulması gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.