Danıştay 9. Daire
2022/3015 E., 2024/2471 K. · 8 Mayıs 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2022/3015 |
| Karar no | 2024/2471 |
| Karar tarihi | 8 Mayıs 2024 |
Konu
Bu kararda 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355 ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayda, davacı tarafından 2015 yılında, ... A.Ş.'ne (...) 87.769,97.TL, ... Meyve Sebze Makine San.Gıda İth.İhr.Tic.Ltd.Şti.'ne 12.600,00.-TL ve ... Restaurant adlı firmaya 13.850,00.-TL ödeme yaptığı, 194 yevmiye numarası ile 30.11.2015 tarihinde yevmiye defteri kayıtlarında gösterilen bu ödemelerini 100-Kasa hesabı kullanılmak suretiyle nakit olarak yaptığı tespit edildiğinden, tahsilat ve ödemeleri tevsik zorunluluğunu uyulmadığından bahisle ve nakit ödemeye ilişkin belgeler incelenmeksizin özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de, yukarıda belertildiği üzere aynı günde aynı kişi veya kurumlarla yapılan işlemlerin tek bir ödeme veya tahsilat kabul edilip özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için nakit ödeme tutarının aynı günde aynı kişilerle düzenlenmiş belgelere ait olup olmadığının somut olarak ortaya konulması gerektiği, nakit ödeme tutarının ayrı tarihlerde düzenlenmiş ve nakit ödeme sınırı içerisinde kalan belgelere ait olması halinde yapılan işlemlerin tek bir ödeme veya tahsilat kabul edilerek özel usulsüzlük cezası kesilebilmesine hukuken olanak bulunmadığından, nakit ödemeye ilişkin belgeler incelenerek suçun unsurları somut olarak ortaya konulmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 353
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 355
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 257
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 86
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 148
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 149
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 150
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 242
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 256
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 257
- 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu m. 98/A
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.