Danıştay 9. Daire
2022/348 E., 2024/7678 K. · 18 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 9. Daire |
| Esas no | 2022/348 |
| Karar no | 2024/7678 |
| Karar tarihi | 18 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 44, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 50 ve 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 24 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Olayda, adi ortaklık ve adi ortaklığın bir türü olan ortak girişim ve diğer hükmi ve hakiki kişiliği bulunmayan teşekküllerin, bir kağıda koyacakları birden fazla imzadan kağıtta yer alan imza sayısı göz önüne alınarak noter harcının hesaplanıp tahsil edilmesi gerektiği yolunda dava konusu işlemler tesis edilmişse de; verginin kanuniliği ilkesi gereği, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükleri doğuran olayın konusunun, istisnasının, mükellefinin, sorumlusunun, muafiyetinin, matrahının, oranının, indiriminin, ödeme süresi ve şeklinin kanunla düzenlenmesinin gerektiği, harcın bir kamusal hizmet karşılığı olarak alındığı, noter harcının 492 sayılı Harçlar Kanunu'na ekli (2) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer veya ağırlık ölçüsüne göre nispi, işlemin nevi ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınacağı, noter harcına tabi bir kağıda birden çok kişi ayrı ayrı işler için imza atması halinde her bir iş için ayrı ayrı harç alınacağı, aynı iş için birden çok kişinin imza atması halinde ise imzaların birden çok sayılamayacağı anlaşıldığından, verginin kanunilik ilkesine aykırı olacak şekilde, birden çok kişinin aynı iş için mi farklı işler için mi imza attıkları hususu gözetilmeksizin, bir kağıda koyacakları birden fazla imzadan kağıtta yer alan imza sayısı gözetilerek noter harcının hesaplanıp tahsil edilmesi gerektiği yolunda tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 44
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 50
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 24
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 128
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 135
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 19
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 3
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 38
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 620
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 625
- 1512 sayılı Kanun m. 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.