Danıştay 3. Daire
2023/4500 E., 2024/6189 K. · 26 Kasım 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 3. Daire |
| Esas no | 2023/4500 |
| Karar no | 2024/6189 |
| Karar tarihi | 26 Kasım 2024 |
Konu
Bu kararda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 35, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102 ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu ... ila ... takip numaralı ödeme emirleri, ... takip numaralı ödeme emrinin ... ila ..., ... ila ..., ... ila ..., ... takip numaralı ödeme emrinin ... ila ..., ... takip numaralı ödeme emrinin 2 ila 4. sıralarında yer alan kamu alacağı haricindeki kısmı ve ... takip numaralı ödeme emrine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür. Ortakların şirket borcundan dolayı takip edilebilmesi için öncelikle usulüne uygun olarak asıl borçlu şirket hakkında kesinleşmiş bir vergi borcunun bulunması ve usulüne uygun tüm takip yollarının tüketilmesine karşın, borcun tüzel kişiliğin (şirketin) varlığından tamamen veya kısmen alınamadığının açıkça ortaya konulması icap eder. Limited şirket ortaklarını, şirketten tahsiline olanak bulunmayan kamu alacaklarının ödenmesinden doğrudan doğruya ve payları oranında sorumlu tutan söz konusu yasal düzenleme karşısında, tahsili gereken kamu alacağını yaratan vergilendirmenin ait olduğu dönemde şirketin paylarına sahip ortakların, bu dönemden sonra paylarını devretmiş olsalar da ortaklık sıfatının sürdüğü dönemlere ilişkin şirketin kamu borçlarından kaynaklanan sorumluluklarının kalkacağından söz edilemeyecektir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 35
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 102
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21
- 5766 sayılı Kanun Geçici Madde 1
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 58
- 5766 sayılı Kanun m. 58
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 93
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 94
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 35
- Anayasa m. 2
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.