İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Danıştay 7. Daire

2022/3486 E., 2024/5286 K. · 18 Aralık 2024

Künye

MahkemeDanıştay 7. Daire
Esas no2022/3486
Karar no2024/5286
Karar tarihi18 Aralık 2024

Konu

Bu kararda 4760 sayılı Kanun m. 13, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu m. 108 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dosyanın incelenmesinden, bandrolsüz içki bulundurma tespitinin, 20/05/2020 tarihinde gerçekleştiği göz önüne alındığında, 2020 yılının Mayıs dönemi için matrah takdir edilmesi ve bu dönem için vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarh edilmesi gerekirken, arama ve el koyma tutanağında sehven yazıldığı anlaşılan 20/03/2020 tarihi esas alınarak, 2020 yılının Mart dönemi için işlem tesis edilmiş ise de, anılan durumun, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 108. maddesinde hüküm altına alınan esasa müessir hata niteliğinde olmadığı; gecikme faizinin hesaplanmasında dava konusu olayın gerçekleştiği 2020 yılının Mayıs dönemine ilişkin vade tarihinin dikkate alınmasının gerektiği; davalı idarece, dava konusu ihbarnamenin terkin edilerek, aynı döneme ilişkin 15/11/2021 tarihli düzeltme fişine istinaden yeniden düzenlenen ihbarnamenin bu defa 75.230,10 TL özel tüketim vergisi ve 112.845,15 TL vergi ziyaı olarak düzenlendiği; bu durumda, görülmekte olan işbu davanın söz konusu tutarları aşan kısmının konusuz kaldığı; dava konusu ihbarnamenin 75.230,10 TL özel tüketim vergisi ve 112.845,15 TL vergi ziyaına ilişkin kısmı yönünden ise, davacı nezdinde bulundurma fiilinin gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.