Danıştay 10. Daire
2020/4891 E., 2024/6946 K. · 26 Aralık 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 2020/4891 |
| Karar no | 2024/6946 |
| Karar tarihi | 26 Aralık 2024 |
Konu
Bu kararda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 4, 5188 sayılı Kanun m. 13 ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu Ek Madde 19 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
5188 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan hükümleri incelendiğinde; özel güvenlik görevlilerinin görev, yetki ve sorumlulukları bakımından statüleri (istihdam şekilleri) yönüyle herhangi bir ayrıma tabi tutulmadığı, dolayısıyla memur ya da sürekli işçi fark etmeksizin, bütün özel güvenlik görevlilerinin, görev alanı içinde ve süresince kıyafet giymekle yükümlü olduğu anlaşılmaktadır. Esasen bu zorunluluk, özel güvenlik görevlilerinin görev yeri ve görev zamanında 5188 sayılı Kanun'un 7. maddesinde sayılan yetkilerini kullanırken toplum ve muhatap olacakları kişiler nezdinde tanınırlıklarının ve güvenilirliklerinin sağlanması, kamusal bir güç kullanmaları sebebiyle dış görünüşlerinin kamusal bir bütünün parçası olduğunu göstermesi, bu suretle önleyici özel kolluk hizmetlerinin etkin bir şekilde yürütülmesi bakımından, hizmetin bir gereğidir. Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 22. maddesinde ise, özel güvenlik görevlilerinin giyeceği üniforma ve üniformayı tamamlayan diğer unsurlar ile teçhizatın, (özel güvenlik birimlerince belirlendikten ve Özel Güvenlik Komisyonunca onaylandıktan sonra) davalı Bakanlıkça onaylanacağı kurala bağlandığından, özel güvenlik görevlilerinin giyeceği üniforma ve üniformayı tamamlayan diğer unsurların usul ve esaslarının belirlenmesinde davalı Bakanlığın yetkili olduğu açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 4
- 5188 sayılı Kanun m. 13
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu Ek Madde 19
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu Ek Madde 1
- 696 sayılı KHK m. 127
- 7079 sayılı Kanun m. 118
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 90
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 168
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 981
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 52
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 24
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 25
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.