Danıştay 13. Daire
2020/2697 E., 2024/3469 K. · 23 Eylül 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2020/2697 |
| Karar no | 2024/3469 |
| Karar tarihi | 23 Eylül 2024 |
Konu
Bu kararda 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu m. 46, Anayasa m. 73 ve Anayasa m. 125 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu itibarla, Dairemizce Aboneliğin Güncelleştirilmesine İlişkin Usul ve Esaslar'ın 5. maddesinin 5. fıkrasında yer verilen kullanıcıların hatları kendi üzerlerine kaydettirebilmeleri için gerekli vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin işletmeciler tarafından karşılanacağı düzenlemesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verildiğinden ve gelinen aşamada söz konusu kararın kesinleştiği anlaşıldığından, iptal kararıyla birlikte bu düzenlemenin hiç tesis edilmemiş durumuna geldiği de dikkate alındığında, bu düzenleme kapsamında davacı şirket tarafından ödenmek zorunda kalınan telsiz ruhsatname ücretleri ve özel iletişim vergisi tutarlarının hukuki sebebinin ortadan kalktığı, idarenin iptal edilen işlemi ile zarar arasında nedensellik bağının bulunduğu sonucuna varılmıştır. Davalı idare tarafından, her ne kadar 5809 sayılı Kanun’un 46. maddesinin 3. fıkrası ve işletmeci ile Kurumları arasında imzalanan Protokolün "Ruhsatname ve Kullanma Ücretleri" başlıklı 3/c maddesinde yer alan, "Bu ücretlerin tahsili ile ilgili her türlü risk işletmeciye aittir." kuralı uyarınca işletmecilerin telsiz ruhsatname ücretlerinin, abonelerinden Kurum adına tahsil etme ve Kurum hesaplarına devretmekle yükümlü olduğuna yer verilmiş ise de, dava konusu telsiz ruhsatname ücretlerinin 5809 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 3. fıkrası kapsamında tahsil edilmediği, Dairemizce iptaline karar verilen düzenleme uyarınca işletmecilerin telsiz ruhsatname ücretlerini doğrudan -abonelerden herhangi bir tahsilat yapmaksızın- ilgili Kurumlara ödemek durumunda kaldığı göz önüne alındığında, söz konusu tutarların bir tazminat kalemi olarak davacıya iadesinin gerektiği açıktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu m. 46
- Anayasa m. 73
- Anayasa m. 125
- 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu Geçici Madde 5
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 12
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 15
- 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu m. 6
- 2575 sayılı Danıştay Kanunu m. 24
- 6802 sayılı Kanun m. 39
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 28
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.