Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu
2024/625 E., 2024/2681 K. · 6 Kasım 2024
Künye
| Mahkeme | Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu |
| Esas no | 2024/625 |
| Karar no | 2024/2681 |
| Karar tarihi | 6 Kasım 2024 |
Konu
Bu kararda Anayasa m. 38, Anayasa m. 128 ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 86 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Anayasa’nın 38. maddesinde güvence altına alınan suçun ve cezanın kanuniliği ilkesinin, yerleşik içtihatlar doğrultusunda disiplin suç ve cezaları yönünden de geçerli olduğu kabul edilmekle birlikte, anılan ilkenin geçerli olabilmesi için öncelikle kamu hukuku anlamında bir disiplin suç ve cezasının varlığı gereklidir. Disiplin cezaları kamu görevlileri hakkında, idare tarafından, kamu hizmetlerinin gereği gibi yürütülmesini sağlama amacıyla, kamu gücü kullanılarak ve idari usullere göre uygulanan idari yaptırımlardır. Bu itibarla disiplin suçu ve cezasından bahsedilebilmesinin ön koşulu, ilgilisinin kamu görevlisi olmasıdır. Başka bir deyişle, disiplin suçu, ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilir ve disiplin cezası da yalnızca kamu görevlisi hakkında uygulanabilir. Vekil ebe/hemşire olarak çalışanların ise Anayasa'nın 128. maddesi kapsamında memur ya da diğer kamu görevlisi olarak değerlendirilmesine olanak bulunmadığından, bu kapsamda çalışanlara uygulanan yaptırımlar ile bu yaptırımlara konu eylemlerin disiplin cezası veya disiplin suçu olarak nitelendirilebilmesi de mümkün olamayacağından, disiplin suçu veya cezası niteliğinde olmayan ve bu sebeple hakkında Anayasa’nın 38. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesinin uygulanmadığı eylem ve yaptırımların kanunla düzenlenmesinin anayasal bir zorunluluk olduğundan bahsedilemeyecektir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.