Danıştay 12. Daire
2022/1143 E., 2025/3076 K. · 4 Haziran 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 12. Daire |
| Esas no | 2022/1143 |
| Karar no | 2025/3076 |
| Karar tarihi | 4 Haziran 2025 |
Konu
Bu kararda 926 sayılı Kanun m. 68, 926 sayılı Kanun m. 116 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Uyuşmazlıkta davacının; 16/08/2018 - 16/08/2019 tarihleri arasında yukarıda yer verilen mevzuatın öngördüğü bir yıllık deneme süresi içindeyken 15/10/2018 tarihinde istifa dilekçesi verdiği, idarenin dilekçeyi işleme koymadığı, davacı ile konuşulup tekrar düşünmesi için telkinde bulunulduğu, 16/10/2018 tarihinde verdiği dilekçe ile istifadan vazgeçtiği, akabinde izinsiz ve yetkisiz araç kullanmak ve nöbetçi olduğu halde devretmeden izinsiz mesaiyi terk etmek gibi disiplinsiz davranışlarda bulunması nedeniyle çeşitli disiplin cezalarının verildiği, bunların kesinleştiği, 27/05/2019 tarihli dilekçesi ile davacının "hiçbir baskı altında kalmadan verdiği" ibaresi ile ikinci kez istifa talebinde bulunduğu, bu kez dilekçenin işleme alındığı, davacının 24/06/2019 tarihli dilekçesi ile yanlış karar vermiş olduğunu beyanla görevine devam etmek istediğini bildirdiği, bu arada 27/05/2019 tarihli dilekçesi uyarınca 926 sayılı Kanun'un 68. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, istifa prosedürü işletilerek 25/06/2019 tarihli dava konusu ayırma işleminin tesis edildiği, davacının 24/06/2019 tarihli istifadan vazgeçme dilekçesinin ise sıralı sicil amirleri ve birliği aracılığı ile dava konusu işlemin tesis edildiği tarihten bir gün sonra 26/06/2019 tarihinde resmi yazı ekinde işlem makamına ulaştığı görülmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.