Danıştay 13. Daire
2025/419 E., 2025/3400 K. · 5 Kasım 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 13. Daire |
| Esas no | 2025/419 |
| Karar no | 2025/3400 |
| Karar tarihi | 5 Kasım 2025 |
Konu
Bu kararda 2464 sayılı Kanun m. 97, 655 sayılı KHK m. 13 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ancak bu noktada, idari işlemlerin geriye yürümezliği ve hukuki güvenlik ilkeleri kapsamında bir değerlendirme yapılması gerekmektedir. İdari işlemlerin geriye yürümezliği ilkesi uyarınca, idari işlemler yürürlüğe girdiği andan başlayarak etkilerini doğurur. Zira idare, geçmişi değil ancak geleceği düzenlemek ve etkilemek yetkisine sahiptir. İdari işlemlerin geriye yürümezliği ilkesinin temelinde hukuki güvenlik ilkesi yatar. İdare edilenlerin hukuki güvenliğinden bahsedilebilmesi için öngörülebilirlik ve belirlilik unsurlarının sağlanması gerekmektedir. Gerek bireysel gerekse düzenleyici nitelikteki idari işlemlerin, tesis edildikleri tarihten önceki bir tarihe yönelik olarak hüküm ve sonuç doğurmalarının öngörülebilirlik ve belirlilik ilkelerini ihlal edeceği, dolayısıyla, bu yönde bir tasarrufun hukuki güvenlik ilkesini zedeleyeceği kuşkusuzdur. Davalı idarece geçiş hakkı bedellerine ilişkin olarak üst hukuk kuralı olan 5809 sayılı Kanun ile Sabit ve Haberleşme Altyapısı veya Şebekelerinde Kullanılan Her Türlü Kablo ve Benzeri Gerecin Taşınmazlardan Geçirilmesine İlişkin Yönetmeliğe aykırı olmamak şartı ile tarife belirlenebilecek ise de, öngörülebilirlik ve hukuki güvenlik ilkeleri açısından söz konusu tarifenin hüküm ve sonuçlarının tesis edildiği andan itibaren geleceğe etkili olarak sonuç doğurması gerekmektedir. Zira, gerek 5809 sayılı Kanun'da gerekse anılan Yönetmelikte geçiş hakkı kapsamında ücret alınmasını zorunlu kılan bir kural bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2464 sayılı Kanun m. 97
- 655 sayılı KHK m. 13
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 17
- 406 sayılı Kanun m. 12
- 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu m. 1
- 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu m. 22
- 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 18
- 3194 sayılı İmar Kanunu m. 18
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.