Danıştay 12. Daire
2025/2816 E., 2025/4383 K. · 15 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 12. Daire |
| Esas no | 2025/2816 |
| Karar no | 2025/4383 |
| Karar tarihi | 15 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 6191 sayılı Kanun m. 7, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Ek Madde 1 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 16 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda metnine yer verilen mevzuat hükümlerine göre; tam yargı davalarında, uyuşmazlık konusu miktarın dava dilekçelerinde gösterilme zorunluluğu bulunmakla birlikte, davaya konu zararın tam ve net olarak tespit edilemediği durumlarda, istenilecek tazminat tutarının dava dilekçesinde gerçek miktarına uygun olarak gösterilememesi söz konusu olabildiğinden, davacılara, -kanun yolu aşamaları da dahil olmak üzere- nihai karar verilinceye kadar, bir defaya mahsus olmak üzere harcı ödenmek şartıyla dava dilekçesindeki tutarın arttırılması imkanının tanındığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde ilk derece mahkemesi veya bölge idare mahkemesince nihai kararın verildiği tarihteki parasal sınır esas alınmakta iken, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı sonrasında yapılan düzenlemeyle, istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınırın esas alınması gerektiği kural altına alınmıştır. Dosyanın incelenmesinden; İdare Mahkemesince ara karar verildiği, ara karar cevabına göre davanın asıl değerinin istinaf sınırının üzerinde olduğu ve belirlenen bu tutarın da, davacının kanun yolu başvuru hakkını etkileyeceği görüldüğünden, Mahkemece esas hakkında verilecek karardan önce söz konusu tutarın, -miktar artırım hakkı bakımından- davacıya tebliğ edilmesi, davacı tarafından miktar artırımı yapılıp yapılmamasına göre oluşacak gerçek değer üzerinden uyuşmazlığın sonuçlandırılması gerekirken, davacıya miktar artırım imkanı tanınmadan, davacının istinaf kanun yolu başvuru hakkının elinden alınmasına yol açacak şekilde, ilk talebine bağlı kalınarak hüküm kurulmasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6191 sayılı Kanun m. 7
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Ek Madde 1
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 16
- 6191 sayılı Kanun m. 6
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 3
- 6459 sayılı Kanun m. 4
- 6459 sayılı Kanun m. 5
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu Mükerrer Madde 298
- Anayasa m. 13
- Anayasa m. 36
- 7550 sayılı Kanun m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.