Danıştay 10. Daire
2022/1136 E., 2025/4640 K. · 20 Ekim 2025
Künye
| Mahkeme | Danıştay 10. Daire |
| Esas no | 2022/1136 |
| Karar no | 2025/4640 |
| Karar tarihi | 20 Ekim 2025 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu Geçici Madde 7, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 49 ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 16 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Bununla birlikte 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesinde tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktarın süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabileceği hüküm altına alınmış olup, aynı kanunun Geçici 7. maddesinin uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmadığından davacıların temyiz aşamasında miktar artırımında bulunamayacağı hususunda duraksama bulunmadığından Mahkemece davacıların istemi ile bağlı kalınarak 50.000,00 TL maddi tazminat isteminin kabulü yolunda verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.